Tweetnij
[recenzja] SAMYANG AF 14/2.8 EF
Witajcie :-) Jako, że ostatnio jestem mocno zaangażowany testowaniem różnorakich szerokokątnych obiektywów kończąc tenże właśnie temat pokrótce przedstawię Wam najnowszy produkt Samyanga, mianowicie model AF 14mm f/2.8 EF. Nietrudno odgadnąć, że jest to pierwszy (nie licząc jakichś muzealnych eksponatów które gdzieś tam się ostatnio po sieci krążyły) obiektyw koreańskiego producenta z silnikiem AF. Mam nadzieję, że ten trend zostanie zachowany przy wypuszczaniu następnych produktów (choć niestety nowy XP 50/1.2 silnika nie posiada).
Na pierwszy rzut oka, nowy Samyang jest malutki. Chyba jeszcze mniejszy, niż poprzednia , manualna wersja. Po bezpośrednim porównaniu okazuje się, że gabarytowo są niemal identyczne, zaś nowy model z AF jest o 60g lżejszy ! Na dodatek ma wspomniany układ AF, lepszą (miejmy nadzieję) optykę, jest uszczelniony, wygląda nowocześniej. No na razie same plusy :-) Porównując go do jednego z topowych szkieł, czyli Tamrona 15-30, nowa 14-stka jest wręcz kompaktowa. I dobrze, bo takich właśnie obiektywów (lekkich jasnych UWA z pełną automatyką) na rynku brakowało. O wadze nie wspomnę, bo ze swoimi 480 gramami Samyang jest prawie 3 razy lżejszy od Tamronowego kolosa ! Naturalnie, 15-30 jest zoomem, posiada stabilizację obrazu, więc waga i gabaryty muszą być inne.
Cóż więc ten maluch potrafi ? Poprzednik w wersji manualnej jest do dziś bardzo popularnym, tanim szkłem. Ma oczywiście swoje wady - słabo skorygowaną dystorsję falistą, lubi być humorzasty jeśli chodzi o ostrość na brzegach kadru, jest też przeciętny pod światło. Co Samyang poprawił ? Ano dużo.
Zacznijmy on największej bolączki poprzednika, czyli niechlubnej dystorsji. Trzeba przyznać, że poprawiło się tutaj dość sporo. Choć nie jest jeszcze idealnie, to poprawa jest widoczna i przy newralgicznych kadrach (architektura) można się obejść bez prostowania w postprocessingu. Zaliczamy więc pierwszy plusik, choć mogłoby być jeszcze lepiej pod tym względem.
Ostrość - tutaj bywało różnie. Bywały lepsze i gorsze pod tym względem egzemplarze, ale mimo to brzegi pełnej klatki pozostawiały sporo do życzenia zwłaszcza na f/2.8. Nowy Samyang jest pod tym względem naprawdę świetny ! Porównując go do Tamrona na 15mm, Samyang na brzegach wręcz wypada lepiej, niż bardzo dobry pod tym względem konkurent ! Co prawda na środku kadru Tamron wypada ciutkę lepiej, ale Samyang jest bardziej równy, jeśli chodzi o rozkład ostrości.
Doskonale to widać na poniższych wycinkach:
ostrość na środku kadru:
ostrość na brzegu kadru:
Praca pod światło zawsze była i dalej jest bolączką w Samyangach. 14/2.8 dość mocno blikował pod ostre światło, nawet wersja XP 14/2.4 nie była pod tym względem jakoś szczególnie wybitna. Tutaj mam wrażenie , że jest nieco lepiej. Choć flary wciąż są, zwłaszcza widoczne w specyficznych warunkach na f/2.8, to jednak nie są tak brzydkie jak u poprzedników, a po domknięciu przysłony już można powiedzieć nie są uciążliwe. Co ważne, obiektyw pod ostre słońce nie gubi kontrastu, a tu już plusik.
Przejdźmy do kwestii chyba najważniejszej - czyli AF. Szczerze mówiąc spodziewałem się, że pierwszy obiektyw z silnikiem będzie miał w Samyangu zwykły, krokowy silnik. Coś jak w starszych Tamronach czy Sigmach. Ku mojemu zaskoczeniu, producent zastosował prawdopobnie napęd tego samego typu, co w najnowszych obiektywach do Sony E - silnik pracuje naprawdę bardzo cicho, choć nie jest do silnik ultradźwiękowy to działa naprawdę szybko i wydaje tylko cichutkie bzyczenie. Mam wrażenie, że bardziej hałasuje USD w Tamronie niż ten silnik w Samyangu.
Szybkość działania i dźwięk zarejestrowałem na poniższym filmiku :
Jak zauważyliście, obiektyw nie ma skali ostrości. Jest tego powód - mianowicie obiektyw nie ma typowego manualnego ustawiania ostrości. Po przełączeniu na MF i kręceniu pierścieniem nie ma bezpośredniego przełożenia mechanicznego na układ optyczny, obiektyw ustawia ostrość silnikiem - mniej więcej coś jak w Canonie 85 L II. Nie wiem, czy to dobre, czy złe rozwiązanie - ja osobiście wolę tradycyjne rozwiązanie. A i skala ostrości by się przydała.
Podczas wykonywania sesji testowej nie miałem żadnych problemów z AF, zarówno przy ostrzeniu w wizjerze, jak i na LCD. Obiektyw wykazywał lekką skłonność do BF, więc musiałem ustawić mikrokalibrację w body na -5 i dalej pracowałem bez większych problemów.
Samyang dość mocno winietuje, zwłaszcza na pełnym otworze przysłony. Choć winietowanie znika już po domknięciu do f/5, to jednak na 2.8 jest ono spore i może w pewnych sytuacjach być niepożądane. Przykłądowo u Tamrona ta winieta na 2.8 jest wyraźnie mniejsza.
migawka w obydwu przypadkach 1/2000
a tutaj tylko Samyang
Powolutku będę zmierzał do podsumowania. Nowa 14-stka Samyangowi się naprawdę udała. Ma bardzo dobrą ostrość, przede wszystkim równomierną w całym kadrze, poprawioną dystorsję, szybki AF, jest bardzo kompaktowa i lekka. Ma niewielkie w sumie wady (winieta na 2.8, praca pod słońce). Ogólnie , jak na pierwszy produkt z silnikiem AF to naprawdę udana konstrukcja od Koreańczyków. Ma jedną, zasadniczą wadę. Wyceniona jest na ok. 3500 zł. To o 700 zł więcej, niż analogiczna konstrukcja z mocowaniem do Sony E. Mam wrażenie, że biorąc pod uwagę ceny optyki do obydwu systemów - powinno być raczej odwrotnie - to szkło do Sony powinno być droższe. Wracając do systemu Canona - jest to dość spora kwota, ale Samyang w zasadzie oferuje nam to, czego nie oferuje nam konkurencja - ma naprawdę dobrą optykę zamkniętą w kompaktowej obudowie. Mówimy oczywiście o obiektywach z AF. Co prawda pojawił się też nowy Yongnuo o identycznych parametrach, ale póki co nieznana jest jego jakość optyczna, a skądinąd wiemy, że YN dotychczas topowych optycznie szkiełek nie produkowało. Ale oczywiście nie dzielmy skóry na niedźwiedziu - jeśli dostanę w swoje łapy nowe Yongnuo z pewnością je przetestuję i się z Wami podzielę opinią. Wypunktuję teraz Samyanga.
Zalety:
+ bardzo dobra, równa ostrość na środku i brzegu kadru
+ lekka, zwarta, kompaktowa obudowa
+ cichy i szybki układ AF
+ 5 lat gwarancji polskiego dystrybutora
+ uszczelniona konstrukcja
+ dobry kontrast i kolorystyka
+ bardzo dobrze skorygowane aberracje poprzeczne
Są i wady:
- przede wszystkim cena, 3499 zł nie jest to mało jak na Samyanga, aczkolwiek wśród znanych szkieł nie ma bezpośredniej konkurencji (14L jest prawie 3 x droższy)
- praca pod światło mogłaby być jeszcze lepsza
- duże winietowanie na f/2.8
- brak skali ostrości
- dystorsja mogłaby być jeszcze mniejsza
Tradycyjnie na koniec garść zdjęć w mniejszym formacie oraz duże zdjęcia w paczce zip. Pozdrawiam :-)
pozostałe zdjęcia uzupełnię jak będę mógł dodać kolejny post ;-)
oraz duże :
Na pierwszy rzut oka, nowy Samyang jest malutki. Chyba jeszcze mniejszy, niż poprzednia , manualna wersja. Po bezpośrednim porównaniu okazuje się, że gabarytowo są niemal identyczne, zaś nowy model z AF jest o 60g lżejszy ! Na dodatek ma wspomniany układ AF, lepszą (miejmy nadzieję) optykę, jest uszczelniony, wygląda nowocześniej. No na razie same plusy :-) Porównując go do jednego z topowych szkieł, czyli Tamrona 15-30, nowa 14-stka jest wręcz kompaktowa. I dobrze, bo takich właśnie obiektywów (lekkich jasnych UWA z pełną automatyką) na rynku brakowało. O wadze nie wspomnę, bo ze swoimi 480 gramami Samyang jest prawie 3 razy lżejszy od Tamronowego kolosa ! Naturalnie, 15-30 jest zoomem, posiada stabilizację obrazu, więc waga i gabaryty muszą być inne.
Cóż więc ten maluch potrafi ? Poprzednik w wersji manualnej jest do dziś bardzo popularnym, tanim szkłem. Ma oczywiście swoje wady - słabo skorygowaną dystorsję falistą, lubi być humorzasty jeśli chodzi o ostrość na brzegach kadru, jest też przeciętny pod światło. Co Samyang poprawił ? Ano dużo.
Zacznijmy on największej bolączki poprzednika, czyli niechlubnej dystorsji. Trzeba przyznać, że poprawiło się tutaj dość sporo. Choć nie jest jeszcze idealnie, to poprawa jest widoczna i przy newralgicznych kadrach (architektura) można się obejść bez prostowania w postprocessingu. Zaliczamy więc pierwszy plusik, choć mogłoby być jeszcze lepiej pod tym względem.
Ostrość - tutaj bywało różnie. Bywały lepsze i gorsze pod tym względem egzemplarze, ale mimo to brzegi pełnej klatki pozostawiały sporo do życzenia zwłaszcza na f/2.8. Nowy Samyang jest pod tym względem naprawdę świetny ! Porównując go do Tamrona na 15mm, Samyang na brzegach wręcz wypada lepiej, niż bardzo dobry pod tym względem konkurent ! Co prawda na środku kadru Tamron wypada ciutkę lepiej, ale Samyang jest bardziej równy, jeśli chodzi o rozkład ostrości.
Doskonale to widać na poniższych wycinkach:
ostrość na środku kadru:
ostrość na brzegu kadru:
Praca pod światło zawsze była i dalej jest bolączką w Samyangach. 14/2.8 dość mocno blikował pod ostre światło, nawet wersja XP 14/2.4 nie była pod tym względem jakoś szczególnie wybitna. Tutaj mam wrażenie , że jest nieco lepiej. Choć flary wciąż są, zwłaszcza widoczne w specyficznych warunkach na f/2.8, to jednak nie są tak brzydkie jak u poprzedników, a po domknięciu przysłony już można powiedzieć nie są uciążliwe. Co ważne, obiektyw pod ostre słońce nie gubi kontrastu, a tu już plusik.
Przejdźmy do kwestii chyba najważniejszej - czyli AF. Szczerze mówiąc spodziewałem się, że pierwszy obiektyw z silnikiem będzie miał w Samyangu zwykły, krokowy silnik. Coś jak w starszych Tamronach czy Sigmach. Ku mojemu zaskoczeniu, producent zastosował prawdopobnie napęd tego samego typu, co w najnowszych obiektywach do Sony E - silnik pracuje naprawdę bardzo cicho, choć nie jest do silnik ultradźwiękowy to działa naprawdę szybko i wydaje tylko cichutkie bzyczenie. Mam wrażenie, że bardziej hałasuje USD w Tamronie niż ten silnik w Samyangu.
Szybkość działania i dźwięk zarejestrowałem na poniższym filmiku :
Jak zauważyliście, obiektyw nie ma skali ostrości. Jest tego powód - mianowicie obiektyw nie ma typowego manualnego ustawiania ostrości. Po przełączeniu na MF i kręceniu pierścieniem nie ma bezpośredniego przełożenia mechanicznego na układ optyczny, obiektyw ustawia ostrość silnikiem - mniej więcej coś jak w Canonie 85 L II. Nie wiem, czy to dobre, czy złe rozwiązanie - ja osobiście wolę tradycyjne rozwiązanie. A i skala ostrości by się przydała.
Podczas wykonywania sesji testowej nie miałem żadnych problemów z AF, zarówno przy ostrzeniu w wizjerze, jak i na LCD. Obiektyw wykazywał lekką skłonność do BF, więc musiałem ustawić mikrokalibrację w body na -5 i dalej pracowałem bez większych problemów.
Samyang dość mocno winietuje, zwłaszcza na pełnym otworze przysłony. Choć winietowanie znika już po domknięciu do f/5, to jednak na 2.8 jest ono spore i może w pewnych sytuacjach być niepożądane. Przykłądowo u Tamrona ta winieta na 2.8 jest wyraźnie mniejsza.
migawka w obydwu przypadkach 1/2000
a tutaj tylko Samyang
Powolutku będę zmierzał do podsumowania. Nowa 14-stka Samyangowi się naprawdę udała. Ma bardzo dobrą ostrość, przede wszystkim równomierną w całym kadrze, poprawioną dystorsję, szybki AF, jest bardzo kompaktowa i lekka. Ma niewielkie w sumie wady (winieta na 2.8, praca pod słońce). Ogólnie , jak na pierwszy produkt z silnikiem AF to naprawdę udana konstrukcja od Koreańczyków. Ma jedną, zasadniczą wadę. Wyceniona jest na ok. 3500 zł. To o 700 zł więcej, niż analogiczna konstrukcja z mocowaniem do Sony E. Mam wrażenie, że biorąc pod uwagę ceny optyki do obydwu systemów - powinno być raczej odwrotnie - to szkło do Sony powinno być droższe. Wracając do systemu Canona - jest to dość spora kwota, ale Samyang w zasadzie oferuje nam to, czego nie oferuje nam konkurencja - ma naprawdę dobrą optykę zamkniętą w kompaktowej obudowie. Mówimy oczywiście o obiektywach z AF. Co prawda pojawił się też nowy Yongnuo o identycznych parametrach, ale póki co nieznana jest jego jakość optyczna, a skądinąd wiemy, że YN dotychczas topowych optycznie szkiełek nie produkowało. Ale oczywiście nie dzielmy skóry na niedźwiedziu - jeśli dostanę w swoje łapy nowe Yongnuo z pewnością je przetestuję i się z Wami podzielę opinią. Wypunktuję teraz Samyanga.
Zalety:
+ bardzo dobra, równa ostrość na środku i brzegu kadru
+ lekka, zwarta, kompaktowa obudowa
+ cichy i szybki układ AF
+ 5 lat gwarancji polskiego dystrybutora
+ uszczelniona konstrukcja
+ dobry kontrast i kolorystyka
+ bardzo dobrze skorygowane aberracje poprzeczne
Są i wady:
- przede wszystkim cena, 3499 zł nie jest to mało jak na Samyanga, aczkolwiek wśród znanych szkieł nie ma bezpośredniej konkurencji (14L jest prawie 3 x droższy)
- praca pod światło mogłaby być jeszcze lepsza
- duże winietowanie na f/2.8
- brak skali ostrości
- dystorsja mogłaby być jeszcze mniejsza
Tradycyjnie na koniec garść zdjęć w mniejszym formacie oraz duże zdjęcia w paczce zip. Pozdrawiam :-)
pozostałe zdjęcia uzupełnię jak będę mógł dodać kolejny post ;-)
oraz duże :
YN 14 to nie jest "znane" szkło, to raczej szkło - zagadka 
Komentarz