Tweetnij
Odp: telekonwertery TC 1,4
Mylisz się, ale raczej w druga stronę, zakładajac, że tylko najlepsze obiektywy rzewyższaja rozdzielczościa typowe dzisiejsze matryce.
. Nawet najskromniejszy kit albo tania stałka na pełnej dziurze (chociaż wydaje się mydlana) może być ograniczona gęstościa matrycy.
Tego nie trzeba brać na wiarę, można łatwo się przekonać. Jeżeli na całym kadrze wyraźnie i ostro widać np. pojedyncze włosy, a w powiększeniu 400% te włosy maja 1-2-3 piksele grubości, to jest oczywiste, że rozdzielczość szkła dorównuje, a najprawdopodobniej przewyższa rozdzielczość matrycy.
Poza tym, widzę w wywodach kol. jan pawlak takie trzy problemy:
Po pierwsze, pogorszenie jakości wskutek powiększania nie wynika tylko z samej techniki powiększania czy to cyfrowego, czy powiększalnikiem. Nawet gdyby samo powiększanie było idealne, to powiększa się wszystke aberracje obiektywu (nie mówiac o szumie i pikselach).
Po drugie, pomniejszanie cyfrowe nie wprowadza żadnych strat. Dobry (czyli praktycznie każdy) algorytm redukcji pikseli nie szuka które by tu wyrzucić, tylko uśrednia. Jakość jest jeszcze lepsza niż oryginał. Tego, co zostało wyrzucone nie ma co żałować, bo i tak nie dałoby się tego dostrzec. Strata informacji jest tylko rezultatem wyboru rozmiaru, któryśmy sobie sami zażyczyli, a nie algorytmu. Po prostu nie da się zobaczyć wszystkiego na zdjęciu z lustrzanki zmniejszonym do rozmiaru portretu w paszporcie, bo wynika to z konstrykcji ludzkiego oka, a nie rozważań o drukarkach i pikselach. Większość populacji nie skorzysta kompletnie nic na zwiększaniu rozdzielczości powyżej 250 dpi, które da byle drukarka.
Po trzecie, nie jest tak, że telekonwerter z reguły zmniejsza rozdzelczość o połowę. Zależy który i z którym szkłem. Pogorszenie jakości przez extendery Canona z długimi stałkami L jest raczej skromne.
, albo... ich szklarnia deklasuje obiektywy Canona ( w co raczej wątpię). Nawet najskromniejszy kit albo tania stałka na pełnej dziurze (chociaż wydaje się mydlana) może być ograniczona gęstościa matrycy.Tego nie trzeba brać na wiarę, można łatwo się przekonać. Jeżeli na całym kadrze wyraźnie i ostro widać np. pojedyncze włosy, a w powiększeniu 400% te włosy maja 1-2-3 piksele grubości, to jest oczywiste, że rozdzielczość szkła dorównuje, a najprawdopodobniej przewyższa rozdzielczość matrycy.
Poza tym, widzę w wywodach kol. jan pawlak takie trzy problemy:
Po pierwsze, pogorszenie jakości wskutek powiększania nie wynika tylko z samej techniki powiększania czy to cyfrowego, czy powiększalnikiem. Nawet gdyby samo powiększanie było idealne, to powiększa się wszystke aberracje obiektywu (nie mówiac o szumie i pikselach).
Po drugie, pomniejszanie cyfrowe nie wprowadza żadnych strat. Dobry (czyli praktycznie każdy) algorytm redukcji pikseli nie szuka które by tu wyrzucić, tylko uśrednia. Jakość jest jeszcze lepsza niż oryginał. Tego, co zostało wyrzucone nie ma co żałować, bo i tak nie dałoby się tego dostrzec. Strata informacji jest tylko rezultatem wyboru rozmiaru, któryśmy sobie sami zażyczyli, a nie algorytmu. Po prostu nie da się zobaczyć wszystkiego na zdjęciu z lustrzanki zmniejszonym do rozmiaru portretu w paszporcie, bo wynika to z konstrykcji ludzkiego oka, a nie rozważań o drukarkach i pikselach. Większość populacji nie skorzysta kompletnie nic na zwiększaniu rozdzielczości powyżej 250 dpi, które da byle drukarka.
Po trzecie, nie jest tak, że telekonwerter z reguły zmniejsza rozdzelczość o połowę. Zależy który i z którym szkłem. Pogorszenie jakości przez extendery Canona z długimi stałkami L jest raczej skromne.
Komentarz